prorocy i prorokinie

Miriam – prorokini, przywódczyni i poetka

Po raz pierwszy spotykamy Miriam jako bezimienną siostrę Moszego, która pomaga uratować go z rzek Nilu. Jako kilkuletnia dziewczynka idzie brzegiem rzeki obserwując koszyk niosący jej braciszka. Gdy widzi, że córka faraona złapała go i dostrzegła, że jest to dziecko hebrajskie, wychodzi z ukrycia i odważnie proponuje przyprowadzenie mamki spośród kobiet żydowskich. Gdy księżniczka się zgadza, Miriam wraca z Jochewed, matką maleństwa. Dzięki sprytowi i odwadze, Miriam zapewniła nie tylko przeżycie małego Moszego, ale także to, że pierwsze dwa – trzy lata spędził bezpiecznie z rodziną.

Amos – prorok, hodowca trzód i aktywista społeczny

Zanim Amos został wezwany przez Boga do bycia prorokiem, mieszkał w Tekoa, w Judzie i uprawiał ziemię. Był pasterzem i hodowcą trzód. Z tego cichego roliniczego zakątka Bóg pokierował go do północnego sąsiada – Królestwa Izraela – do miasta Bet El. Było to jedno z dwóch głównych miast kultu bałwochwalczego ustanowionych przez pierwszego władcę północnego Królestwa – Jeroboama. Celem ustanowienia Bet El na południu i Dan na północy miastami kultu było powstrzymanie ludności przed pielgrzymkami do Jerozolimy, która od podziału Królestwa po śmierci Szlomo była na terenie wrogiej Judy.

Chulda – prorokini z czasów Pierwszej Świątyni

Prorokinię Chuldę poznajemy w Sefer Melachim Bet (2 Królewska): gdy król Joszijahu usłyszał słowa zapisane na odnalezionym w czasie remontu Świątyni zwojuTory, rozdarł swe szaty w rozpaczy i nakazał kapłanom, aby wypytali o słowo Haszem. „A zatem arcykapłan Chilkija, Achikam, Achbor, Szafan i Asaja udali się do prorokini Chuldy, żony Szaluma ben Tikwa, ben Charchasa, odpowiedzialnego za szaty [królewskie].

Przewiń do góry