Dawid

Haftarat Haazinu

Szmuel Bet | 2Sam 22, 1 – 51

W parszy haazinu czytamy piękną pieśń Moszego, a haftarze do niej – pieśń innego wybitnego żydowskiego przywódcy: króla Dawida.

Dawid zasłynął nie tylko ze swego geniuszu wojskowego, lecz także z wyjątkowych zdolności poetyckich i muzycznych. Pieśń, którą czytamy jako haftarę, Dawid skomponował w odpowiedzi na trudy jego konfliktu z królem Szaulem, który nie chciał zaakceptować decyzji Boga i opuścić tronu Królestwa Israela. Przez wiele lat Szaul nie szczędził wysiłków, aby złapać i zabić Dawida, nie mogąc się pogodzić z tym, że to jego Haszem wybrał na kolejnego króla.

Dawid kieruje swą pieśń do Haszem, którego nazywa swoją „opoką”, „twierdzą” i „wybawcą”. Psalmista pragnie wyrazić wdzięczność Bogu za uratowanie życia i ochronę przed wrogami – a szczególnie przed atakami Szaula:

Haftarat Szabat Machar Chodesz

Szmuel Alef | 1Sam 20, 18 – 42

W nadchodzący Szabat (4.05.2019) w synagogach odczytywana będzie specjalna haftara na Szabat Machar Chodesz – czyli na Szabat, który wypada bezpośrednio przed Rosz Chodesz (początkiem miesiąca).

Haftarą tą jest fragment z pierwszej księgi Szmuela, która przedstawia dramatyczną relację między młodym Dawidem, królem Szaulem oraz Jonatanem.

Tekst ten został wybrany, gdyż opisane w nim wydarzenia dzieją się przed i w czasie Rosz Chodesz. W otwierających słowach Jonatan mówi: „machar chodesz  – jutro jest [nowy] miesiąc”.

Haftarat Pesach – dzień siódmy i ósmy

Szmuel Bet | 2Sam 22, 1 – 51

Iszajahu | Iz 10: 32 – 12, 6

Siódmy dzień Pesach

W tym dniu w synagogach odczytuje się Szirat haJam – Pieśń Morza, którą Żydzi zaśpiewali Haszem z wdzięczności za uratowanie. Haftara odnosi się do tej Pieśni i cytuje inną, autorstwa Króla Dawida.

Dawid wyraża w niej wdzięczność dla Boga za uratowanie go od wszystkich wrogów.

Haftara na ósmy dzień Pesach

Haftara po czytaniu z Tory pochodzi z księgi proroka Iszajahu, który zapowiada nadejście czasów mesjańskich.

Haftarat Wajechi

Sefer Melachim Alef | 1Krl 2, 1 – 12.

Haftara do parszy wajechi pochodzi z Sefer Melachim – Księgi Królewskiej.

Tu również widzimy wielkiego przywódcę na łożu śmierci, analizującego wydarzenia z przeszłości i przekazującego testament dla potomka.

Król Dawid, podobnie jak Jaakow Awinu, nie wspomina jedynie wspaniałych wydarzeń, lecz odnosi się także do chwil, gdy jego władza i autorytet zostały umniejszone. Jaakow wspominał o synach, którzy niewłaściwie się zachowali – czy to dla własnej przyjemności (Reuwen) czy też z błędnie pojmowanej lojalności wobec rodziny (Szimon i Lewi).

Haftarat Wajigasz

Jechezkel | Ez 37, 15 – 28.

Haftara do parszy wajigasz pochodzi z księgi proroka Jechezkela (Ezechiela).

Zaraz na początku czytamy o zadaniu, które Haszem nakazał Jechezkelowi:

A ty, synu człowieczy, weź sobie kawałek drewna i napisz na nim: ‚Dla Jehudy i dla synów Israela, jego towarzyszy’. I weź inny kawałek drewna i napisz na nim: ‚Dla Josefa, kija Efraima, i całego domu Israela, jego towarzyszy’. I zbliż jeden do drugiego, żeby były dla ciebie jednym kawałkiem drewna, i one staną się tylko jednym kijem w twej ręce. 

Haftarat Chajej Sara

Melachim Alef/1Krl 1, 1 – 31

Haftara do parszy Chajej Sara, w której czyta się o śmierci zarówno Pramatki Sary, jak i Praojca Awrahama, opisuje schyłek życia innego wielkiego człowieka: Króla Dawida.

Król Dawid na łożu śmierci odczuwał ciągły chłód i dlatego wysłano młodą kobietę o imieniu Abiszag, aby ogrzewała ciało króla.

Przewiń do góry