Chulda – prorokini z czasów Pierwszej Świątyni

 

 

Prorokinię Chuldę poznajemy w Sefer Melachim Bet (2 Królewska): gdy król Joszijahu usłyszał słowa zapisane na odnalezionym w czasie remontu  Świątyni zwoju Tory, rozdarł swe szaty w rozpaczy i nakazał kapłanom, aby wypytali o słowo Haszem.

>
A zatem arcykapłan Chilkija, Achikam, Achbor, Szafan i Asaja udali się do prorokini Chuldy, żony Szaluma ben Tikwa, ben Charchasa, odpowiedzialnego za szaty [królewskie]. Mieszkała ona w Jerozolimie, w nowej części miasta. Kiedy jej przedstawili swoją prośbę, powiedziała im tak: 
>> Oto, co mówi Haszem, Bóg Israela: Przekażcie temu, który was do mnie przysłał: Tak mówi Haszem: Ześlę na to miejsce i na jego mieszkańców nieszczęścia, opisane w księdze, którą czytał król Jehudy, ponieważ odeszli ode Mnie i palili kadzidła innym bogom, prowokując Mój gniew wszystkim, co czyniły ich dłonie (…) <<
— (2Krl 22, 14-17)

W wyniku lektury Tory oraz słów prorokini Chuldy, król Joszijahu rozpoczyna proces oczyszczania kraju z obcych kultów i bałwochwalstwa.

Chulda pojawia się w Tanachu (Biblii hebrajskiej) w zaledwie dziewięciu wersetach (2Krl 22, 13 – 20 oraz 2 Krn 34, 22 – 28), ale wynika z nich jasno, że uważano Chuldę za osobę o wielkim autorytecie, która przekazywała słowa Boga wprost arcykapłanom i wysokim urzędnikom, która mogła stwierdzić co jest, a co nie jest Prawem Boga.

Od południowej strony Wzgórza Świątynnego znajdują się pozostałości Bram Chuldy – Szaarej Chulda. I choć niektórzy łączą ich nazwę z opisem misznaickim, inni uważają, że pochodzi ona właśnie od prorokini Chuldy, której grób miał się znajdować w pobliżu.

Chulda jest jedną z siedmiu prorokiń Israela. Pozostałe prorokinie to: Sara, Miriam, Debora, Chana, Abigail i Ester.

Chulda – prorokini z czasów Pierwszej Świątyni
Przewiń do góry