Paraszat Bereszit


BERESZIT.png

Parasza: Bereszit/Rdz 1, 1 – 6,8

Haftara: Iszaja/Iz 42,5 – 43, 10

Bóg stwarza świat w sześć dni a siódmego dnia „odpoczywa”:

Na początku stwarzania przez Boga nieba i ziemi Bóg powiedział: Niech się stanie światło! I pojawiło się światło. I zobaczył Bóg, że światło było dobre. I oddzielił Bóg światło od ciemności. I nazwał Bóg światło dniem, a ciemność – nocą.

I był wieczór i był poranek, jeden dzień.

Bóg powiedział: Niech oddzielą się górne wody od dolnych wód. I uczynił Bóg sklepienie, i oddzielił wody znajdujące się powyżej sklepienia od wód pod sklepieniem. I stało się tak. A Bóg nazwał sklepienie niebem.

I był wieczór i był poranek, dzień drugi.

Bóg powiedział: Niech dolne wody zbiorą się w jedno i niech pojawi się suchy ląd. I tak się stało. Bóg nazwał suchy ląd ziemią, a zebrane wody nazwał morzem. I Bóg zobaczył, że było to dobre. Bóg powiedział: Niech ziemia wyda z siebie roślinność: trawy rodzące nasiona i drzewa rodzące owoce. I tak się stało. I ziemia wydała z siebie roślinność. I zobaczył Bóg, że było to dobre.

I był wieczór i był poranek, dzień trzeci.

Bóg powiedział: Niech pojawią się ciała niebieskie, aby oddzielały między dniem a nocą, i będą one wyznaczać święta, dni, i lata. I będą źródłem światła, by oświetlać ziemię. I tak się stało. I Bóg uczynił dwa źródła światła, największe, by panowało nad dniem i mniejsze, by panowało nad nocą, jak również gwiazdy. I Bóg zobaczył, że było to dobre.

I był wieczór i był poranek, dzień czwarty.

Bóg powiedział: Niech wody zapełnią się życiem, a niebo ptactwem pokonującym przestrzenie nieba. I Bóg stworzył ogromne zwierzęta morskie i wszelkie pływające zwierzęta, którymi wypełniły się wody oraz różne ptaki. I Bóg zobaczył, że było to dobre. Bóg pobłogosławił je, mówiąc: Bądźcie płodne i rozmnażajcie się.

I był wieczór i był poranek, dzień piąty.

Bóg powiedział: Niech ziemia wyda z siebie różne żywe istoty. I tak się stało. Bóg stworzył różne zwierzęta lądowe. I powiedział Bóg: Stwórzmy człowieka na nasze podobieństwo. I tak Bóg stworzył człowieka na Swoje podobieństwo, mężczyzną i kobietą stworzył ich. Bóg pobłogosławił ich i powiedział do nich: Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, wypełnijcie ziemię i zapanujcie nad nią. I Bóg zobaczył wszystko, co stworzył i było to bardzo dobre.

I był wieczór i był poranek, dzień szósty.

W ten oto sposób niebo i ziemia zostały ukończone, jak i wszystko co w nich jest. Z nadejściem siódmego dnia Bóg ukończył całe Swe tworzenie. Siódmego dnia Bóg odpoczął. Bóg pobłogosławił siódmy dzień i uświęcił go, ponieważ w dniu tym zaprzestał pracy, którą wykonywał tworząc.

Bóg stworzył pierwszego człowieka (Adama) z pyłu ziemi i ożywił go wdmuchując oddech życia w jego nozdrza. Bóg zasadza Gan Eden, w którym rośną dwa wyjątkowe drzewa: Drzewo Poznania Dobra i Zła (Ec Daat Tow we-Raa) oraz Drzewo Życia (Ec Chaim). Umieszcza w nim Adama, aby opiekował się i dbał o ogród. Bóg zakazuje Adamowi spożywać owoców z Drzewa Poznania Dobra i Zła. Człowiek nadaje imiona wszystkim żyjącym istotom.

Bóg zsyła na Adama głęboki sen, a następnie z jego boku formuje mu partnerkę, Chawę, (ezer kenegdo), gdyż „nie jest dobrze, aby człowiek był sam”. W Gan Eden żył także przebiegły wąż, który namówił Chawę, aby spożyła owoc z Drzewa Poznania Dobra i Zła, a następnie nakarmiła nim również Adama. Aby ludzie nie zjedli również owocu z Drzewa Życia, Bóg wygnał ich z Gan Eden. Na straży bram do ogrodu ustawieni zostali chruwim (cheruby) z ognistymi mieczami.

Chawa urodziła dwóch synów: Kaina i Hewla. Pierwszy był rolnikiem, a drugi hodowcą owiec. Kain przyniósł ofiarę dla Boga spośród plonów swych pól, a Chewel podarował najlepsze zwierzę ze swoich trzód. Bóg przyjął ofiarę Hewla, a Kaina odrzucił. Pomimo ostrzegawczych słów Boga, Kain w gniewie zabija swojego brata.

Haszem zapytał Kaina: „Gdzie jest Hewel, twój brat?” A on odpowiedział: „Nie wiem, czyż jestem stróżem mojego brata?”

Wtedy Bóg powiedział: „Cóżeś uczynił?! Głos krwi twojego brata woła do mnie z pyłu ziemi! I dlatego będziesz przeklęty, staniesz się tułaczem i zbiegiem na ziemi!”

Chawa i Adam mają trzeciego syna – Szeta, którego syn miał na imię Enosz. Za jego czasów ludzie zaczęli wzywać Imienia Haszem. Adam miał jeszcze wiele synów i córek, i żył do wieku 930 lat. Narodził się Noach, który miał trzech synów: Szema, Jafeta i Chama. Za jego czasów ludzie zaczęli postępować nikczemnie, co bardzo smuciło Boga. Zaczął On rozmyślać o zmieceniu z powierzchni ziemi wszystkich ludzi, ale okazał miłosierdzie Noachowi.

Paraszat Bereszit
Przewiń do góry